Deze site maakt gebruik van cookies.Meer wetenAccepteren

De diagnose hyperventilatie

Prijs € 39

GRATIS verzending vanaf € 0,00

 

Inhoud 50 ml

Onmiddelijk leverbaar

 

 

Aantal:

 

Plaats in mandje


Wat houdt de diagnose ‘hyperventilatie’ juist in?

Wanneer de diagnose hyperventilatie wordt gesteld door een arts, dan is dit meestal een opluchting voor de patiënt. Veel slachtoffers van chronische hyperventilatie lopen lang rond met vage klachten zoals hartkloppingen en kortademigheid zonder dat er ooit een link gelegd wordt met hun verkeerde ademhaling. Hyperventilatie is ongevaarlijk en relatief eenvoudig te behandelen. Vaak is een thuisbehandeling mogelijk.

Slachtoffers van chronische hyperventilatie ademen haast onmerkbaar en quasi constant te snel en/of te diep. Zo ademen ze weliswaar meer zuurstof in, maar ook meer koolzuur, oftewel CO2, uit. Het uitademen van meer koolzuur dan goed is voor hun lichaam heeft allerlei nare consequenties. Deze worden de symptomen van hyperventilatie genoemd en ze vormen de reden van ongerustheid bij de patiënt. Wanneer we meer koolzuur uitademen dan normaal, dan zullen de koolzuurwaarden in ons bloed dalen en zal de PH waarde van het bloed veranderen. Dit koolzuurtekort zal dus leiden tot de typische hyperventilatie symptomen.

Enkele van de vaakst vernoemde symptomen van hyperventilatie zijn : pijn in de borst, hartkloppingen, tintelingen rond de mond en in de handen en voeten, misselijkheid, vermoeidheid zonder duidelijk aanwijsbare reden, kortademigheid, verstrooidheid, vaak boeren, een opgeblazen gevoel, winderigheid, een licht gevoel in het hoofd, trillen en pijnlijke spieren. Wanneer de slachtoffers van chronische hyperventilatie geconfronteerd worden met deze fysieke symptomen en wanneer ze het verband tussen hun hyperventilatie en de symptomen niet kunnen leggen, dan ontstaat er natuurlijk ongerustheid omtrent hun gezondheid. De diagnose chronische hyperventilatie zal een verklaring bieden voor hun vervelende, onrustwekkende symptomen en zal dus vaak als een opluchting ervaren worden. 

 

Hoe wordt de diagnose van hyperventilatie gesteld?

De diagnose chronische hyperventilatie wordt meestal gesteld op basis van een bloedgas test. Met deze test kan het koolzuurtekort in het bloed aangetoond worden en wanneer de symptomen van hyperventilatie hierboven vermeld eveneens aanwezig zijn, dan kan de diagnose chronische hyperventilatie gesteld worden. Soms vraagt de arts aan de patiënt om hyperventilatie te simuleren.

De patiënt moet dan gedurende 1 minuut sneller en/of dieper ademen. Wanneer er vervolgens symptomen optreden zoals hartkloppingen, kortademigheid, duizeligheid en pijn in de borst, dan is de kans groot dat het om chronische hyperventilatie gaat. In dit artikel wordt de nadruk gelegd op chronische hyperventilatie daar de meest bekende vorm van hyperventilatie, acute hyperventilatie, zeer duidelijk waarneembaar is. Een diagnose is bij acute hyperventilatie dus niet nodig. Slachtoffers van acute hyperventilatie ademen plots en zeer duidelijk waarneembaar te snel en/of te diep, meestal als gevolg van een schokkende gebeurtenis. Ze vertonen weliswaar dezelfde symptomen als de slachtoffers van chronische hyperventilatie, maar het verband tussen deze symptomen en de versnelde ademhaling is snel gelegd. Door het in – en uitademen in een papieren zakje zal het koolzuurtekort worden tegengegaan en de ademhaling vertraagd worden.

Zo kan het slachtoffer van een hyperventilatie aanval de controle over zijn/haar ademhaling terugwinnen en zullen ook de symptomen van hyperventilatie verdwijnen. Tenzij de hyperventilatie ontstaat als gevolg van een medisch probleem, zoals een long – of hartprobleem, is het dus voor slachtoffers van acute hyperventilatie niet nodig om een arts te consulteren.

Acute en chronische hyperventilatie worden beiden het vaakst uitgelokt door angst, stress of paniek. Een medische oorzaak is er zelden. Maar voor de slachtoffers van chronische hyperventilatie is een doktersbezoek dus vaak noodzakelijk vooraleer de juiste diagnose wordt gesteld en behandeling kan beginnen.

 

De diagnose hyperventilatie werd gesteld : wat nu?

Wanneer de diagnose chronische hyperventilatie wordt gesteld, dan kan de behandeling tegen hyperventilatie van start gaan. Zoals reeds eerder vermeld, wordt chronische hyperventilatie vaak in gang gezet door angst en/of stress. Een stresserend leven, een onverwerkt trauma, relationele problemen of financiële problemen kunnen de oorzaak vormen voor de hyperventilatie.

De slachtoffers van chronische hyperventilatie zijn op een gegeven moment verkeerd beginnen te ademen en hun hersenen zijn mettertijd deze ademhaling gaan aannemen als de juiste manier van ademhalen. Ze zullen er alles aan doen om deze verkeerde ademhaling vol te houden. Daarom geeuwen en/of zuchten de slachtoffers van chronische hyperventilatie erg vaak.

Dit is een trucje van de hersenen om extra adem binnen te smokkelen. De verkeerde ademhaling moet dus worden aangepakt. Dit gebeurt meestal door middel van ademhalingsoefeningen. De oorzaak van de hyperventilatie moet eveneens worden gevonden en behandeld. Dit kan gebeuren door middel van therapie. Omdat angst en stress vaak de oorzaak vormen voor chronische hyperventilatie, schrijven artsen vaak angstremmende medicatie voor. Deze medicatie kent echter ook bijwerkingen. Wil men deze bijwerkingen vermijden, dan kan er gedacht worden aan Bachbloesem therapie.

De Bachbloesem mix 84 helpt spanningen te verminderen, angsten te overwinnen, kalm te blijven en onverwerkte emoties op te lossen, kent geen enkele bijwerking en is ideaal voor de slachtoffers van chronische hyperventilatie. Mensen met chronische hyperventilatie moeten ook leren kalm blijven in stresserende situaties. Hierbij kunnen ontspanningstechnieken helpen. Door een combinatie van therapie, ademhalingsoefeningen, een vorm van medicatie en ontspanningtechnieken zullen de mensen bij wie de diagnose chronische hyperventilatie werd gesteld al een heel eind verder geholpen worden op hun weg naar genezing.

 

Andere artikelen
Top van de pagina